Hallo, hier een berichtje vanaf de Hosvasse…

Sommigen hebben het vast al via Christi vernomen maar voor de goede orde wil ik degenen die hier af en toe nog een blik werpen op de hoogte stellen.
Ik heb besloten de paarden weg te doen, eigenlijk is het een min of meer gedwongen besluit want had ik geld genoeg dan bleven ze gewoon maar dat is dus niet het geval.

Zoals jullie waarschijnlijk wel weten heeft Silvan een WIA uitkering en die uitkering is geen vetpot, hetgeen wat ik er bij verdien is net voldoende om meestal maar een week tijd over te houden aan het einde van de maand, als het geld al op is dus. Voorheen redde we het prima maar nu het er steeds meer naar uitziet dat Sil niet meer aan het werk komt, in ieder geval niet de komende jaren, zullen we, om toch maar vooral hier te kunnen blijven wonen, drastische stappen moeten ondernemen.

Door de paarden weg te doen kunnen we bijvoorbeeld ook onze auto inruilen voor een kleiner type, dat scheelt ook alweer zo’n 60 euro in de maand aan wegenbelasting.

Tot een tijdje geleden aan toe had ik nog wel mogelijkheden om alle gaten te vullen maar die koek is intussen ook op, er is domweg geen geld meer om de paarden te onderhouden op de manier zoals ik dat wil!

En wat doe ik er feitelijk nog mee?
Ik rij niet meer ivm mijn schouders en heupen, ik fok een veulentje om Tess te kunnen onderhouden, maar vanwege de strop die we vorig jaar hadden met Avril ging dat plan in rook op.

Scott heb ik gekocht omdat hij goedkoop was en Tess dan niet meer alleen was als Tommie weg zou gaan, op hem hoop ik nu wat winst te maken en met dat geld kunnen we dan weer de slaapkamer verbeteren zodat we daar niet meer zo’n last hebben van al het vocht.

Ik heb de paarden eigenlijk alleen maar voor de sier, en dus voor mijn eigen ego, het is zo leuk om heel erg trots naar je eigen paarden te kunnen kijken en er lekker mee aan het rommelen te zijn maar aan alles komt een einde, nu dus aan mijn paardeneigenaarperiode.

Ja het is best een beetje pijnlijk maar ik weet gewoon dat het beter is…..
Christi is ontzettend verdrietig en teleurgesteld en daar baal ik nog het hardst van eigenlijk maar het is niet anders.

De paddock zaaien we in met gras, de stal veranderd in motorstalling en verder zien we wel.

Zo, iedereen op de hoogte! :-)

Vandaag had Sil weer een afspraak bij Dr. de Sonnaville staan, om 17.00 uur was ie aan de beurt.
Zijn bloedwaardes zijn helemaal GEWELDIG!
De ene zit nu op 4 en de andere op 2,7 of zoiets, kun je je voorstellen hoe ziek Sil is geweest met de enorme waardes van januari….

Gevolg hiervan is dat de Prednisonol  nu langzaamaan afgebouwd gaat worden, van 10 mg per dag naar 7,5 mg.
Over 6 weken moet er dan weer bloed afgenomen worden en de waardes daarvan worden Sil per telefoon meegedeeld, mochten die ook dan nog goed zijn dan kan de medicatie naar 5 mg per dag.
Voor 1 juni staat er weer een nieuwe afspraak, een paar dagen daarvoor moet er weer bloed worden afgenomen en dan hoort Sil dus hoe daarna weer verder….

Er is goede hoop dat Sil dus over een half jaartje weer helemaal de oude is, al houd de dokter er wel rekening mee dat een en ander ook anders kan lopen dan ‘normaal’ is, dit omdat Sil natuurlijk wel afwijkt van de doorsnee patient.

Iris belde vanavond, ze is zich aan het inlezen in andere studies en kwam er toen achter dat ze eigenlijk toch ECHT medicijnen wil gaan studeren, op mijn vraag hoe dat nou kan omdat ze een tijdje geleden echt GEEN  medicijnen meer wilde gaan studeren gaf ze als antwoord zich toen alle nadelen te hebben bedacht en deze zo vaak voor zichzelf herhaald heeft dat ze ze plots belangrijker vond dan haar eigen gevoel.

Gelukkig heeft ze haar gevoel nu dus weer op de voorgrond gezet :-)

Nu maar afwachten of ze volgend studiejaar ingeloot word, als loting dan nog toegepast word…
Mocht ze opnieuw niet terecht kunnen bij de studie medicijnen dan gaat ze HBO verpleegkunde volgen.
Ik had nog altijd de hoop dat z emisschien veearts ging worden -want da’s zo lekker interessant voor mij-  maar helaas, al die stinkknollen van mij wil ze niet behandelen hahahhahahahaa

Ik hoop dat jullie niet te vaak voor Jan Doedel op de site gekeken hebben want ik heb alweer even niks getyperd hier :-)

Gisteren hebben we Christi’s uitgestelde verjaardag gevierd en bij het wisselen van de visite bleek dat Chris hardstikke gaar en ziek was/is.
Nu was ze al wel verkouden maar gisteren kreeg ze daarnaast enorme hoofdpijn, de 2 panadollen die ze had ingenomen hielpen wel wat maar het was niet alles.
Ze is lekker een poosje in ons bed gaan liggen en heeft het einde van de avond weer gezellig in de kamer doorgebracht, op dit moment ligt ze weer lekker in haar nestje.

Vanmorgen de paarden lekker geborsteld en hun manen opnieuw ingevlochten.
Gisteren keek ik in Scotts bekkie en dacht ?? wat is dat nou daar bij zijn voortandjes…
Ik duwde een beetje met mijn vinger en verroest, daar had ik zijn melksnijtandje ineens te pakken :-)
In zijn bekkie was de nieuwe grote tand al duidelijk zichtbaar, het bloedde wel een beetje… sorry Scottje!
Net alsof je kind aan het wisselen is hahahahhaaa
Of Scott wisselt nogal vroeg of hij is toch ouder dan we vermoeden, normaal gezien wisselen ze namelijk met 2,5 jaar.
Ik ging ervanuit dat Scottje een vroege van 2008 was dus dat houd in dat ie nog maar net twee jaar is of dat binnenkort word!

Volgende week zondag is Tess alweer 200 dagen drachtig, dat begint tenminste ergens op te lijken.
Jammer dat ze dit jaar zo laat een veulen krijgt maar goed het is niet anders.

Sil slikt zijn medicijnen braaf door, af en toe probeert hij het zonder pijnstiller maar dat is nog geen doen.
Hij merkt er momenteel weinig van dat het telkens een klein beetje beter gaat, als je vanuit een diepe put door medicatie ineens weer omhoog klimt met grote stappen dan zijn de kleine stapjes bijna niet meer opmerkbaar.
maar we gaan ervanuit dat het echt iedere dag beter gaat, zoals beloofd door de reumatoloog.

Met een dag als vandaag kan ik het niet laten foto’s van onze luizebolletjes te maken.
Tess heeft ieder jaar zo’n heerlijk dikke vacht en zo met het zonnetje op haar lijf ziet dat er erg comfortabel uit.

Toen Scott me eenmaal ontwaard had in de paddock ( meneer stond in stal, net zoals Tommie altijd deed) kwam ie eens zien wat ik aan het uitspoken was en ik kon hem vervolgens niet meer bij me vandaan krijgen! Hahahaha kleine boef.

Tess is vandaag 188 dagen drachtig en is Hollands welvaren, ze heeft een ietsje teveel spekkies maar ach, wat zou dat.

Ook vanaf de achter/zijkant is haar buik alweer goed zichtbaar

Zo staat ze het liefst de hele middag lekker van de zon te genieten, ogen half dicht en hanglipje…

Scott daarintegen gaat echt voor de foto staan, oortjes naar voren en met een vragende blik “zo goed baas?”

Hij had net op stal nog een koprol door het vlas gemaakt, het zat tot achter zijn oren :-)

Lekkere sokken heeft ie al hè?

Het word wel tijd dat Jurgen komt, zijn voeten zijn nogal lang.

Nog eentje dan

Nu ga ik snel weer in mijn hutspot en klapstuk roeren!
Tot later.

Vanmorgen is Sil opnieuw bij de reumatoloog geweest en gelukkig lijkt het erop dat hij geen Bechterew heeft, helemaal zeker is het niet maar de foto’s van zijn bekken gaven in ieder geval geen ontstekingen weer en ook de factor die 90% van de Bechterew patienten in hun bloed hebben ontbreekt bij Sil.
Hoe het kan begrijpen ze niet maar het lijkt toch sterk Polymialgya reumatica te zijn, ondanks zijn leeftijd.
De behandeling met prednisolon slaat goed aan en moet de komende 5 weken aangehouden worden, 1 maart moeten we weer terug.
Sil is een vreemd geval zegt de arts, maar dat wisten wij natuurlijk allang :-)
Alle bloedwaardes zijn met enorme sprongen vooruit gegaan en hopelijk zet die tendens zich voort!

Als voor beeld, de bezinking is van 146 naar 84 en vevolgens naar 16 gegaan.
De normale waarde is 6 tot 8 dus het is nog niet helemaal oké maar dat de behandeling aanslaat is duidelijk.

Goedemiddag, zo ik heb eens lekker uitgebreid uitgeslapen en kreeg om half 11 lekker ontbijt op bed.
Ik heb me daarna nog maar eens omgedraaid en heb heerlijk een paar uur liggen lezen :D
Ik was eraan toe na het late weekend vorige week en ook afgelopen vrijdag lag ik er pas om 3 uur ‘s nachts in  :o

Morgen moet Sil weer naar de reumatoloog en we hopen dat deze dan kan vertellen wat ie nu precies heeft.
De prednisonol helpt wel in ieder geval al is ie vergeleken met normaal nog maar op 40% van zijn kracht.
De pijn kan ie nu redelijk beheersen met de diverse pillen, daar moet je even een schema in vinden en dat heeft ie wel voor elkaar nu.
Morgen weten we dus meer.
Sil in in zoverre opgeknapt dat we volgend weekend Chris d’r verjaardag vieren.

Trouwens….
Morgen komt Robin na 3 weken training Zweden weer eventjes thuis, hij zou nog 6 weken wegblijven maar een en ander is gewijzigd, hij en zijn collega’s worden uitgezonden naar Haïti om daar te assisteren bij de beveiliging en dergelijke. Woensdag vertrekt ie met een groot marineschip en na 11 dagen varen komen ze aan.
Ik ben er trots op dat hij daar heen mag om alle ellende daar te helpen oplossen, het zal niet gemakkelijk worden voor hem maar ik zie hem toch liever daar dan in Tsjaad o.i.d.

De paarden heb ik in verplicht in de box blijfstand gezet, met andere woorden, ze kunnen dus even niet naar buiten.
Door alle regen is het weer een enorme blubberbende in de paddock, we hebben besloten van het voorjaar de boel af te graven (met een kraantje) en er dan een paar vrachtwagens nieuw zand in te gooien, en zeker geen plaatzand meer, dat is qua prijs wel aantrekkelijk maar verder is het ook niet veel waard.
Tess begint al een duidelijk drachtige buik te krijgen en heel af en toe voel ik alweer wat fladderen in haar buik, eigenljk is Tess gewoon veel te vet, maar ja, dat ben ik ook  :+

Gisteren heb ik samen met Denise Scott nog eens geprobeerd op te meten, ik kom echt niet verder dan 128 cm schoft :-) het is en blijft volgens mij een klein onderdeurtje.
Maakt me overigens helemaal niets uit, ik vind hem hardstikke leuk al is het echt een zo’n straatschoffie.
Fijne dag allemaal verder, ik blijf in de luiwammes stand staan vandaag.

Pffff zit nog bij te komen van het weekend :-)

Zaterdag naar Makkinga vertrokken en heb heerlijk door kunnen rijden, volgens mij heb ik de cruise controle maar 4 keer hoeven uitzetten.
Vanaf de Veluwe lag er sneeuw in de bermen, mooi gezicht.
Bij aankomst zus met haar halve eeuw gefeliciteerd en haar een kilozak M&M’s en een bloemetjesjurk gegeven *knipoog*

Druk geweest met boodschappen doen en verjaardag vieren, Paulus bleef elders slapen en uiteindelijk lag ik om 3 uur ‘s nachts in bed.
Volgende ochtend paarden gevoerd en Paula in Drente opgehaald, naar Sipke toe die nog een schuifje voor ons tractortje had en daar lekker een kopje mosterdsoep gegeten.
Daarna gegeten in/bij Drent(e)  *hahahaha* en het werd weer laat, om half 2 deed ik het licht uit…

Maandag is Paula tekeer gegaan in de stallen en ik in haar huis, ‘s middags kwamen er kijkers voor de woning namelijk.
Ik ben om 13.00 uur vertrokken en precies 2 uur en 58 minuten laten was ik weer thuis!

Gelukkig trof ik Sil iets beter aan dan toen ik wegging, het gaat traag maar de prednisolon lijkt zijn werk te doen!
Vrijdag gaan we bloed laten prikken en dan maandag weer naar de reumatoloog, we zijn erg benieuwd naar diens bevindingen.

Nu ben ik halfdood, heb maandagochtend gewerkt, gisteren de hele dag en vanmorgen ook, morgen nog een hele dag en dan stort ik in :-)
Vanmiddag hebben we de paarden een paar uurtje in de wei gezet, vond vooral Scott heeeel erg leuk, Tess vind het meer lekker dan leuk hahahhaa
Heb de druif gesnoeid en achter het huis een beetje opgeruimd, naar de dokter geweest, vlas gehaald en de stal weer bijgewerkt.
Na het koken (gekookte aardappelen, roergebakken spitskool en gemarineerde karbonades) een uurtje met Janet gekwekt aan de telefoon en daarnet de paarden gevoerd, geborsteld en hun zwilwratten en sporen verwijderd, helaas sneed ik de laatste zwilwrat bij Tess net in het leven, heb dat maar even ontsmet, ach…. ik heb ook weleens een wondje.
Tess had in een sok heel veel korstjes (rap denk ik) en die heb ik voor 70% weggeborsteld, was al met al een uurtje zoet met poetsen en truttelen, nu zit ik te geeuwen achter de laptop dus ik duik mijn bed in, tot later!

Sil dus…

Hij slikt de Prednison nu wel ‘s avonds i.p.v. ‘s ochtends dan heeft ie er meer profijt van in de nacht.
Verder mag hij er 6 paracetamollen met codeïne bij nemen en dan nog de 2 naproxenen.
Hopelijk hod ie het zo een beetje vol, afgelopen nacht is ie maar 3 keer wakker geweest zegt ie, hij rookt dan een sigaretje en kan daarna weer in slaap komen gelukkig!

Ik had vandaag geen zin in de kilometers naar Paula toe, ik vertrek nu morgenochtend, zo kan ik hier gezellig Popstars meekijken en met Iris kwekken :-)
Die zorgt daarna de rest van het weekend wel voor haar papsie, Christi neemt de zorg voor de paarden van me over.
Goed geregeld hoor!

Sil verrekt weer van de pijn, de prednison lijkt zo’n 12 uur te werken en daarna is het weer een doffe ellende, ook de 1500 mg naproxen (eigenlijk 1000 mg maar als het niet anders kan dus 1500) die hij daarnaast mag slikken helpt geen zak.

Gisteren dus gebeld naar de reumatoloog en vandaag te horen gekregen (na zelf terug gebeld te hebben) dat de dosering niet omhoog mag! Sils lichaam moet eraan wennen, ja daaaaaaaag!
Dat betekend dus dat Sil 12 uur per dag redelijk pijnvrij is en de andere 12 uur verrekt van de pijn, laat hij de tabletten nou ‘s morgens moeten innemen…..
Betekend dus dat hij ‘s nachts niet slaapt.

Hij moet nu van mij zometeen de huisarts bellen en uitleggen hoe en wat, niet braaf ja knikken maar opkomen voor jezelf, niet mopperen op mij maar op de heren doktoren, kom nou zeg.
Volgens mij denken ze nog steeds dat het allemaal wel meevalt, nou NIET DUS.
Verdomme toch, straks springt Sil onder de intercity en zeggen ze ”goh hij had toch wel veel last hè?”
Hij blijft te netjes en te afwachtend maar de tranen staan in zijn ogen zodra de telefoon neergelegt word, en dat laat ik dus echt niet gebeuren NO WAY!!!!

Of moet ik high typen? :-)

Nee hoor ik zit maar te klieren, Sil is niet high van de prednisolon maar hij voelt zich weer wel veel meer mens dan gisterochtend bijvoorbeeld.
Naar zijn idee is de dosering iets te laag en daarom heeft ie vanmiddag naar de assistente van de reumatoloog gebeld om te vragen of de dosering misschien moet worden aangepast, zo te horen dacht zij van wel maar ze overlegt het en belt morgenochtend terug.
De nacht is niet echt heel relaxt verlopen, het begon gisterenavond al met hartkloppingen, Sil schrok zich een ongeluk en dacht dat hij een hartinfarct had…
Alleen zei ie tegen mij enkel “ik voel me niet zo lekker” waardoor ik dus niet adequaat genoeg reageerde en alleen “ooh… zal ik een glaasje drinken voor je pakken” zei… :-)

Maar goed, die hartkloppingen zijn een van de bijwerkingen van het medicijn en je lichaam moet daar dus even aan wennen.
Tot nu toe voelt ie zich 75% van de dag een heel stuk beter, de overige 25% komt vast binnenkort goed.

Vandaag besloten Vrijdag naar Friesland te rijden, kan ik mijn zadel ophalen en mijn zus feliciteren.
Ga ik ook nog even naar Groningen (Haren) om een nieuwe lading Cowboy magic op te halen.

Volgende pagina »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.